Να σταματήσει ο αργός θάνατος του Σάββα Ξηρού

31 05 2011

 

Στις 6 Ιουνίου θα εξεταστεί εκ νέου από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά η αίτηση του Σάββα Ξηρού για διακοπή εκτέλεσης της ποινής του, προκειμένου να νοσηλευτεί στο Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης. Το ΑΧΕΠΑ δέχτηκε να τον νοσηλεύσει έτσι ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα υγείας του που επιδεινώνονται από τη μακροχρόνια παραμονή του στον Κορυδαλλό.

Ο Σάββας Ξηρός είναι μια ξεχωριστή περίπτωση μέσα στα ειδικά καθεστώτα που έχουν φτιαχτεί για τους πολιτικούς κρατούμενους. Εννιά σχεδόν χρόνια  μετά το βαρύτατο τραυματισμό του, τις πολλαπλές σωματικές βλάβες και τα προβλήματα υγείας που υπέστη εξακολουθεί να παραμένει κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού.

Οι αιτήσεις που έχουν γίνει μέχρι τώρα για αναστολή ή διακοπή της ποινής του απερρίφθησαν, το ελληνικό κράτος, όμως, καταδικάστηκε για τη μεταχείριση του Σάββα Ξηρού από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου, το Σεπτέμβρη του 2010.

 

Συγκεκριμένα, η Ελλάδα θεωρήθηκε ένοχη για παραβίαση του άρθρου 3 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία απαγορεύει την απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση και καταδικάστηκε σε χρηματικό πρόστιμο για ηθική βλάβη που προκλήθηκε εξαιτίας της ανεπαρκούς φροντίδας που επέδειξε στα ανυπέρβλητα προβλήματα υγείας του Σάββα Ξηρού. Τονίζεται από την απόφαση του ΕΔΔΑ ότι ο συγκεκριμένος κρατούμενος δεν είναι την ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα ώστε να μπορέσει να εκτίσει την ποινή του.

Οι ελληνικές δικαστικές αρχές επικρίνονται από το ΕΔΔΑ για την άρνηση αναστολής της ποινής του προκειμένου να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο ενώ οι αρχές των φυλακών Κορυδαλλού επικρίνονται για την απροθυμία τους να προσφέρουν τις ιατρικές υπηρεσίες που έχει ανάγκη ο κρατούμενος.

Στην ουσία, το ΕΔΔΑ καταδίκασε το ελληνικό κράτος διότι εφαρμόζει πάνω στον Σάββα Ξηρό εκδικητικές μεθόδους κράτησης, αρνούμενο να του δώσει τη δυνατότητα να φροντίσει τα πολλαπλά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Έκρινε, δε, ότι «η εισαγωγή του σε ειδικευμένο ιατρικό κέντρο για το χρονικό διάστημα που απαιτεί η φύση της ιατρικής του αγωγής, μπορούσε να αποδειχθεί αποφασιστική για την εξέλιξη της κατάστασης της υγείας του».

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ελληνικό κράτος προσέφυγε εναντίον της καταδίκης από το ΕΔΔΑ, αλλά η προσφυγή απορρίφθηκε  τον Μάρτιο του 2011.

 

Από τις ιατρικές γνωματεύσεις που έχουν γίνει προκύπτει η εικόνα ενός κρατούμενου καταδικασμένου σε αργό θάνατο:

Α) Ολική τύφλωση από το ένα μάτι και ελάχιστη όραση από το άλλο, το οποίο επίσης κινδυνεύει.

Β) Φλεβική ανεπάρκεια και επίδρασή της στα κάτω άκρα, η οποία δημιουργεί κίνδυνο ακρωτηριασμού.

Γ) Ακουστικά προβλήματα με κίνδυνο πλήρους απώλειας της ακοής.

Δ) Νευρολογικά και αγγειακά προβλήματα.

Ε) Χρόνιο άσθμα.

ΣΤ) Αναπηρία 67%, διαπιστωμένη από την αρμόδια κρατική επιτροπή.

Οι γνωματεύσεις των γιατρών δείχνουν ότι ειδικά η κατάσταση των ματιών χειροτερεύει συνεχώς. Ήδη, χάρη στην αναλγησία του ελληνικού κράτους, έχει χαθεί το ένα μάτι και πλέον βρίσκεται σε κίνδυνο και το άλλο. Αν δεν υπάρξει άμεσα νοσηλεία σε ειδικό νοσοκομειακό τμήμα, η κατάσταση θα γίνει ανεπίστρεπτη.

Η παραμονή ενός ανθρώπου με τα προβλήματα του Σάββα Ξηρού στη φυλακή συνιστά από μόνη της απάνθρωπη συμπεριφορά. Μόνο ως δείγμα εκδικητικότητας του ελληνικού κράτους προς έναν κρατούμενο «ειδικής φύσεως» μπορεί να εξηγηθεί.

 Ο Σάββας Ξηρός πρέπει να αποφυλακιστεί.

Ως πρώτο βήμα, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτησή του για διακοπή έκτισης της ποινής, προκειμένου να νοσηλευτεί στο κρατικό νοσοκομείο που τον δέχεται.

 Κάθε καθυστέρηση στην ικανοποίηση αυτού του αιτήματος θα ισοδυναμεί με τη συνέχιση ενός εγκλήματος

 

Όλοι τη Δευτέρα 6 Ιούνη στις 9.00 πμ

στα δικαστήρια Πειραιά (Φίλωνος & Σκουζέ)

 

 ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 

 





ΟΤΑΝ Η ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ…

23 05 2011

Στις 6 Απριλίου 2011 αποφυλακίστηκαν, σύμφωνα με απόφαση του Συμβουλίου Εφετών, οι κατηγορούμενοι για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα Σαράντος Νικητόπουλος, Χριστόφορος Κορτέσης και Βαγγέλης Σταθόπουλος. Το Συμβούλιο έκρινε ότι οι προφυλακισμένοι επί 12 μήνες κατηγορούμενοι δεν έπρεπε να παραμείνουν άλλο στη φυλακή γιατί ούτε οι εναντίον τους κατηγορίες ούτε η γενικότερη πορεία της υπόθεσης δικαιολογούσαν την περαιτέρω κράτησή τους.

Έτσι, ένα χρόνο μετά έληξε μερικώς η απαράδεκτη δίωξη σε βάρος των 3 αναρχικών αγωνιστών και έμμεσα έγινε δεκτή η καταγγελία τόσο των ίδιων όσο και των συνηγόρων τους και του κινήματος αλληλεγγύης ότι η όλη δίωξη και προφυλάκισή τους αποτελούσαν ακραία περίπτωση κατασκευής ενόχων, ποινικοποίησης προσωπικών σχέσεων και στοχοποίησης του αναρχικού χώρου.

Όμως, ένα μήνα μετά το «αντιτρομοκρατικό» επιτελείο, η δικαστική χούντα και προφανώς ο υπερατλαντικός Μεγάλος Αδερφός αντεπιτίθενται και με ένα απροσχημάτιστο πολιτικοδικαστικό πραξικόπημα καταργούν συνταγματικές και δικονομικές εγγυήσεις υποχρεώνοντας, με απόφαση του Αρείου Πάγου, το αρμόδιο Συμβούλιο Εφετών να επανεξετάσει (και στην ουσία να ακυρώσει) την απόφαση αποφυλάκισης των 3. Δηλαδή, οι διωκτικές αρχές, διαθέτοντας «και το πεπόνι και το μαχαίρι», αποφασίζουν ότι όταν η νομιμότητα δεν τις βολεύει διορίζουν μια άλλη…

Καταγγέλλουμε την πολιτικοδικαστική αυθαιρεσία, απαιτούμε να παραμείνουν ελεύθεροι οι 3 αγωνιστές και να σταματήσει κάθε δίωξη σε βάρος τους.

Καλούμε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο και κοινωνικό φορέα να κινητοποιηθεί κατά αυτής της κατάφωρης παραβίασης ατομικών δικαιωμάτων, κατά αυτής της πρωτοφανούς επιχείρησης κρατικής εκδικητικότητας και τρομοκρατίας.

ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ





ΑΘΩΩΣΗ ΤΟΥ ΣΙΜΟΥ ΣΕΪΣΙΔΗ: ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΕΝΟΧΩΝ

23 05 2011

Η απόφαση της 5ης Μαΐου αποτελεί σημαντικό σταθμό όχι μόνο για τον αγώνα απελευθέρωσης του Σίμου Σεϊσίδη αλλά για το ευρύτερο κίνημα αλληλεγγύης στους πολιτικούς και τους κοινωνικούς κρατούμενους. Κι αυτό για πολλούς λόγους από τους οποίους αναφέρουμε τους πιο σημαντικούς:

Πρώτον, κατέρρευσε θεσμικά (και όχι μόνο στη συνείδηση του ευρύτερου κινήματος) η επιχείρηση εξόντωσης του Σίμου αλλά και των δύο φυγόδικων συγκατηγορουμένων του, Μάριου Σεϊσίδη και Γρηγόρη Τσιρώνη. Με όσα διαμείφθηκαν κατά τη διάρκεια της δίκης και με το αποτέλεσμά της, καθώς και με την απόφαση του Εφετείου του Γιάννη Δημητράκη, απομυθοποιήθηκαν πλήρως η αστυνομική κατασκευή της «συμμορίας των ληστών με τα μαύρα» και η χρυσοχοΐδεια επικήρυξη-προγραφή των τριών από τους μηχανισμούς καταστολής. Πιστοποιήθηκε ότι επ’ ουδενί φυγοδικία σημαίνει ενοχή και, παράλληλα, γεγονός που δεν το εξισορροπεί καμία αθωωτική απόφαση, ήρθε στο προσκήνιο το ατιμώρητο αστυνομικό έγκλημα της επιβολής της ποινής του ακρωτηριασμού στον «εχθρό της τάξης» Σεϊσίδη.

Δεύτερον, ανοίγει ο δρόμος για την οριστική αποφυλάκιση του Σίμου, αφού οι άλλες δύο προφυλακίσεις του αφορούν η μεν μία τη χοντροκομμένη σκευωρία (μοναδικό παράδειγμα κρατικής υποκρισίας και θρασύτητας) της «απόπειρας ανθρωποκτονίας αστυνομικού» για να δικαιολογηθεί ο εν ψυχρώ πισώπλατος πυροβολισμός του κατά τη διάρκεια της σύλληψής του, που οδήγησε στον παρ’ ολίγο θάνατό του και στον ακρωτηριασμό του ποδιού του, η δε άλλη την εντελώς ανυπόστατη εμπλοκή του στην επίθεση κατά του αστυνομικού φρουρού του αρεοπαγίτη Κεδίκογλου, εμπλοκή που οφείλεται αποκλειστικά στην πρόθεση των κατασταλτικών μηχανισμών να παρουσιάσουν τον Σίμο ως «τρομοκράτη».

Τρίτον, με τη συγκεκριμένη δικαστική απόφαση όχι απλώς αποδείχθηκε αλλά επικυρώθηκε ότι οι μηχανισμοί κατασκευάζουν «αναγνωρίσεις υπόπτων», παραπλανούν και εκβιάζουν μάρτυρες, χαλκεύουν στοιχεία προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις σκοπιμότητές τους. Προφανώς, όλα αυτά είναι γνωστά σε όσους ασχολούνται με τις σχετικές υποθέσεις, όμως, χωρίς να πιστεύουμε ότι δεν θα επαναληφθούν (κάθε άλλο, η «αστική δικαιοσύνη υπηρετεί την πλουτοκρατία», όπως είπε στην απολογία του ο Σίμος Σεϊσίδης), θεωρούμε ότι η αθώωσή του αποτελεί πολιτικό και δικονομικό όπλο για το ευρύτερο κίνημα αλληλεγγύης και όσους ασχολούνται με παρόμοιες υποθέσεις, αποδεικνύει ότι στον κοινωνικό ανταγωνισμό τίποτα δεν είναι δεδομένο πριν συντελεστεί.

Τέταρτον, η έκβαση της δίκης του Σίμου δείχνει (σε όσους φυσικά θέλουν να δουν και να καταλάβουν) ότι συνήθως η επίσημη αλήθεια είναι ψέμα, ότι η «ενημέρωση» των τηλεεισαγγελέων είναι πάντα η εκδοχή της αστυνομίας, ότι η «ασφάλεια των πολιτών», η «πάταξη της τρομοκρατίας» και όλα αυτά τα στομφώδη αποτελούν το ιδεολογικό άλλοθι της κρατικής τρομοκρατίας, του απαραίτητου συνοδού της οικονομικής τρομοκρατίας των απολύσεων, της φτώχειας και της μαύρης εργασίας.

Πέμπτον, και στην υπόθεση του Σίμου, όπως και σε άλλες αντίστοιχες στο παρελθόν, ανεξάρτητα από ιδιαιτερότητες, φαίνεται ότι ακόμα και στην πιο δύσκολη περίπτωση το πάθος, η αποφασιστικότητα, η εξωστρέφεια και η επινοητικότητα έχουν νόημα και μπορούν να δικαιωθούν. Δίχως αυταπάτες, λοιπόν, για την ένταση και την έκταση της κρατικής καταστολής ή τους δυσμενείς συσχετισμούς για τους χώρους της αντίστασης και της σύγκρουσης, επιμένουμε: Το βαθύτερο σκοτάδι είναι πριν το χάραμα, η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας, ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται, αν η διεκδίκηση της νίκης χρειάζεται πάθος, η επίτευξή της απαιτεί σχέδιο, κάθε ήττα των μηχανισμών κυριαρχίας αποτελεί εφόδιο στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Σίμο Σεϊσίδη





TO TAΞIKO DNA THΣ «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ»

2 05 2011

Η δικαστική εξουσία αποτελούσε ανέκαθεν βασικό πυλώνα για την προώθηση και επιβολή της κυρίαρχης πολιτικής. Ιδιαίτερα στην παρούσα συγκυρία όπου η αυταρχική δημοκρατία του Μνημονίου προσπαθεί να συντρίψει κάθε ζωντανή κοινωνική αντίσταση, η «ανεξάρτητη δικαιοσύνη» δείχνει το πιο σκληρό ταξικό πρόσωπό της.

Την ίδια στιγμή που ο Μαντέλης, ο Τσουκάτος, ο Τσοχατζόπουλος και τα άλλα πρωτοκλασάτα πολιτικά στελέχη ουσιαστικά επιβραβεύονται για τις υπηρεσίες που προσέφεραν σε αυτό το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης και της αδικίας, ο σύντροφος Άρης Σειρηνίδης, ο «επικίνδυνος» αναρχικός σύμφωνα με τα διαβιβαστικά της Αντιτρομοκρατικής, βιώνει στο πετσί του τη συνεχιζόμενη εκδικητικότητα των διωκτικών μηχανισμών.

Το δικαστήριο που μέχρι πρόσφατα εκδίκαζε την υπόθεση του πυροβολισμού εναντίον της κλούβας των ΜΑΤ στη Χαριλάου Τρικούπη τον Ιούλιο του 2009 και με αφορμή την ασθένεια ενός τακτικού μέλους του, με μια πρωτοφανή απόφαση αυτοκαταργείται και διατάσσει την επανάληψη της διαδικασίας στις 8 Ιουνίου. Εδώ έχει αξία να τονίσουμε ότι μέχρι τώρα είχε διεξαχθεί το μεγαλύτερο μέρος της δίκης χωρίς φυσικά να έχει προκύψει το παραμικρό στοιχείο εναντίον του συντρόφου.

Σαν να μην έφτανε αυτό, με πραξικοπηματικό τρόπο εξοβελίζουν τους ενόρκους και μόνοι τους οι τακτικοί δικαστές αποφασίζουν την παράταση της προφυλάκισης μέχρι να συγκληθεί αυτεπάγγελτα το Δικαστικό Συμβούλιο στις 3 Μαϊου λόγω συμπλήρωσης ενός χρόνου προφυλάκισης.

Είναι προφανές πως οι παραπάνω μεθοδεύσεις στοχεύουν τον αναρχικό Άρη Σειρηνίδη, που με την πολύχρονη παρουσία του στους κοινωνικούς αγώνες και την ακέραια στάση του απέναντι στους κατασταλτικούς μηχανισμούς αποτελεί υπόδειγμα κοινωνικού αγωνιστή. Οφείλονται όμως σε μεγάλο βαθμό και στον πιλοτικό χαρακτήρα της δίκης λόγω της χρήσης ως αποκλειστικού αποδεικτικού στοιχείου του DNA για πρώτη φορά στα ελληνικά δικαστικά χρονικά, αν και ουδεμία σχέση έχει το DNA που βρέθηκε σε μια μάσκα με τις κατηγορίες που αποδίδονται στον Άρη Σειρηνίδη. Το αποτέλεσμα αυτής της δίκης θα καθορίσει σημαντικά το δικονομικό μέλλον των επιστημονικών αναλύσεων των εργαστηρίων της ΓΑΔΑ.

Σε κάθε περίπτωση το κίνημα αλληλεγγύης βρίσκεται στο πλευρό του συντρόφου και αγωνίζεται να σταματήσει την πολιτική ομηρεία του.

Απαιτούμε την ολοκληρωτική απαλλαγή του Άρη Σειρηνίδη από όλες τις κατηγορίες και φυσικά την άμεση και χωρίς όρους αποφυλάκισή του.

Καλούμε στη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί έξω από το Εφετείο Αθηνών στις 3 Μαίου στις 9.00 το πρωί κατά τη συνεδρίαση του Δικαστικού Συμβουλίου.

Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΑΡΗΣ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ