Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ

8 12 2010

Στα κάτεργα της δημοκρατίας χιλιάδες κρατούμενοι από τις 29/11 έχουν ξεκινήσει αποχή συσσιτίου, ενώ από τις 6/12 πολλοί από αυτούς προχώρησαν και σε απεργία πείνας. Για άλλη μια φορά οι κρατούμενοι δίνουν αγώνα αξιοπρέπειας απέναντι στην εκδικητικότητα της εξουσίας που αντιμετωπίζει τις φυλακές σαν αποθήκες ανθρώπων αναλώσιμων, χωρίς τα στοιχειώδη δικαιώματα που πρέπει να έχει κάθε άνθρωπος.

Οι κρατούμενοι χρησιμοποιούνται για τον παραδειγματισμό και των εκφοβισμό όλων εμάς των «ελεύθερων». Ιδιαίτερα σε καιρούς κοινωνικής κρίσης και καπιταλιστικής επίθεσης όπως η σημερινή. Η φυλακή για τους κρατούντες είναι ένα «σχολείο» πειθάρχησης και  υποταγής. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, που ψάχνει εναγωνίως τους υποκινητές αυτής της κινητοποίησης, αν θέλει όντως να τους βρει, ας σταθεί μπροστά σε έναν καθρέφτη, ας πάει σε ένα δικαστήριο, ας ζήσει έστω και μια μέρα σε ένα κελί και θα τους βρει. Οι εξοντωτικές ποινές, οι καταχρηστικές προφυλακίσεις, η συμφόρηση των φυλακών από την ευκολία που τα δικαστήρια στέλνουν σε αυτές μικροπαραβάτες και τοξικοεξαρτημένους (έτσι κι αλλιώς εκεί εξαντλούν την αυστηρότητά τους δικαστές και εισαγγελείς), οι συνθήκες διαβίωσης, ο περιορισμός του θεσμού των αδειών που από δικαίωμα το μετέτρεψαν σε προνόμιο, οι πειθαρχικές ποινές για ψύλλου πήδημα είναι το εκρηκτικό μείγμα που τροφοδότησε τις τελευταίες κινητοποιήσεις στις φυλακές.

Ως Δράση για την Ελευθερία δεν μπορούμε να μη σταθούμε ιδιαίτερα στα αιτήματα που αφορούν τους δεκάδες πολιτικούς κρατούμενους. Οι εχθροί του καθεστώτος αντιμετωπίζονται με «ειδικό» τρόπο, από τη σύλληψη, την ανάκριση, την προφυλάκιση, τη μεταγωγή, τα «ειδικά δικαστήρια», τις ποινές, μέχρι τους όρους κράτησης, τις άδειες, τους όρους απόλυσης (εδώ ισχύουν τα 4/5 της ποινής και όχι  τα 3/5 που ισχύουν για όλους τους άλλους κρατούμενους).

Απαιτούμε να καταργηθεί ο τρομονόμος, να αρθεί το καθεστώς απομόνωσης και οι διακρίσεις σε βάρος των πολιτικών κρατουμένων.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα των φυλακισμένων και ενώνουμε τη φωνή μας με τη δική τους για την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους.

Η Δράση για την Ελευθερία συμμετέχει στη διαδήλωση στις φυλακές Κορυδαλλού, την Τρίτη 14/12 στις 5 μμ, από την πλατεία Ελευθερίας και καλεί σε μαζική συμμετοχή σ’ αυτή.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

Advertisements




Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ!

1 12 2010

Από τις 29 Νοεμβρίου χιλιάδες κρατούμενοι-ες όλων των φυλακών της χώρας κάνουν αποχή συσσιτίου διεκδικώντας την επίλυση στοιχειωδών αιτημάτων τους. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, αντί να παραδεχθεί την άθλια κατάσταση των φυλακών, σπεύδει να μιλήσει για «υποκινούμενη κινητοποίηση». Είναι γελοίο και εξοργιστικό. Ποιος άλλος πέρα από τη βαρβαρότητα του «σωφρονιστικού» συστήματος, την κρατική αδιαφορία και την πεποίθηση όλων των κυβερνήσεων ότι οι φυλακές είναι αποθήκες ανθρώπων υποκινεί και αυτή την κινητοποίηση των κρατουμένων;

Η αυστηροποίηση των ποινών, το πλήθος καταχρηστικών προφυλακίσεων, τα υπέρογκα ποσά που απαιτούνται για την εξαγορά τμήματος της ποινής και ο παράλογος εγκλεισμός χιλιάδων τοξικοεξαρτημένων δημιουργούν ασφυκτική κατάσταση στις φυλακές, με εκατοντάδες κρατούμενους να κοιμούνται στο πάτωμα, με μία τουαλέτα για 60 άτομα κ.λπ. Οι όποιες «μεταρρυθμίσεις» των προηγούμενων υπουργών Δικαιοσύνης ακυρώνονται έμπρακτα (και συνειδητά) από την ευκολία των δικαστηρίων να στέλνουν στη φυλακή μικροπαραβάτες και φτωχούς, από την άρνηση των αρμόδιων εισαγγελέων και συμβουλίων να αποφυλακίζουν τους κρατούμενους που έχουν δικαίωμα «υφ’ όρων απόλυσης». Όλα αυτά δεν οφείλονται σε έλλειψη χρημάτων, αλλά στην κυρίαρχη αντίληψη ότι οι φυλακισμένοι (πρέπει να) είναι άνθρωποι χωρίς δικαιώματα, να ταλαιπωρούνται και να εξευτελίζονται για τον παραδειγματισμό και τον εκφοβισμό όλων εμάς των «ελεύθερων». Ιδιαίτερα σε καιρούς κοινωνικής κρίσης και καπιταλιστικής επίθεσης όπως η σημερινή οι άρχοντες χρησιμοποιούν τη φυλακή ως «σχολείο» πειθάρχησης και υποταγής, κλείνοντας τα κανονικά σχολεία…

Τούτη η βαρβαρότητα φαίνεται ακόμα περισσότερο στην άρνηση των αρχών να δίνουν κανονικά άδειες εξόδου στους κρατούμενους που τις δικαιούνται (ή να χρησιμοποιούν τη χορήγησή τους ως μέσο εκβιασμού), στη σωρεία πειθαρχικών ποινών σε κρατούμενους που διεκδικούν την αξιοπρέπειά τους, στη διατήρηση του μεσαιωνικού θεσμού των φυλακών ανηλίκων, στον κτηνώδη τρόπο μεταγωγής των κρατουμένων και βεβαίως στον «ειδικό» τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τους αντιπάλους του καθεστώτος, τους πολιτικούς κρατούμενους, σε ό,τι αφορά τις συνθήκες κράτησής τους, τις άδειές τους κ.λπ.

Οι φυλακισμένοι, όμως, δεν σκύβουν το κεφάλι. Μετά τη μεγάλη απεργία πείνας του 2008 και πολλές εξεγέρσεις σε διάφορες φυλακές της χώρας, μπαίνουν και πάλι στο δρόμο του αγώνα, δίνοντας παράδειγμα αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς σε όλη την κοινωνία. Η κυβέρνηση πρέπει να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους και ο υπουργός Δικαιοσύνης να συναντηθεί αμέσως με τους εκπροσώπους των κρατουμένων.

Ο αγώνας των φυλακισμένων είναι αγώνας όλων μας!





Να σταματήσει ο αργός θάνατος του Σάββα Ξηρού

1 12 2010

Να γίνει δεκτή η αίτηση διακοπής της ποινής του, προκειμένου να νοσηλευθεί σε νοσοκομείο

Τη διακοπή εκτέλεσης της ποινής του, προκειμένου να νοσηλευτεί στο Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, το οποίο δέχεται να τον νοσηλεύσει, ζητά με αίτησή του προς το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά ο Σάββας Ξηρός, επικαλούμενος σωρεία ιατρικών γνωματεύσεων (στη συντριπτική τους πλειοψηφία από δημόσια νοσοκομεία), αλλά και την απόφαση που εξέδωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 2010 το Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ), το οποίο καταδίκασε την Ελλάδα για «απάνθρωπη συμπεριφορά» κατά παράβαση του άρθρου 3 τη ΕΣΔΑ.

Από τα στοιχεία του ιατρικού φακέλου, τα οποία παρατίθενται στην αίτηση, προκύπτει η εικόνα ενός κρατούμενου καταδικασμένου σε αργό θάνατο:

Α) Ολική τύφλωση από το ένα μάτι και ελάχιστη όραση από το άλλο, το οποίο επίσης κινδυνεύει.

Β) Φλεβική ανεπάρκεια και επίδρασή της στα κάτω άκρα, η οποία δημιουργεί κίνδυνο ακρωτηριασμού.

Γ) Ακουστικά προβλήματα με κίνδυνο πλήρους απώλειας της ακοής.

Δ) Νευρολογικά και αγγειακά προβλήματα.

Ε) Χρόνιο άσθμα.

ΣΤ) Αναπηρία 67%, διαπιστωμένη από την αρμόδια κρατική επιτροπή.

Σημειώνοντας όλα αυτά τα προβλήματα, το ΕΔΔΑ εγκαλεί το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά, ότι επιλεκτικά υιοθέτησε μία μόνο από τις τέσσερις γνωματεύσεις γιατρών, προκειμένου να απορρίψει την προηγούμενη αίτηση διακοπής εκτέλεσης της ποινής (οι άλλοι τρεις γιατροί, μεταξύ των οποίων δύο ιατροδικαστές, είχαν αποφανθεί ότι μόνο σε οργανωμένο νοσοκομείο, υπό συνεχή παρακολούθηση και νοσηλεία, υπάρχει ελπίδα ανάσχεσης της συνεχούς κατάπτωσης της υγείας του Σ. Ξηρού).

Στην ουσία, το ΕΔΔΑ καταδίκασε το ελληνικό κράτος διότι εφαρμόζει πάνω στον Σάββα Ξηρό εκδικητικές μεθόδους κράτησης, αρνούμενο να του δώσει τη δυνατότητα να φροντίσει τα πολλαπλά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Εκρινε, δε, ότι «η εισαγωγή του σε ειδικευμένο ιατρικό κέντρο για το χρονικό διάστημα που απαιτεί η φύση της ιατρικής του αγωγής, μπορούσε να αποδειχθεί αποφασιστική για την εξέλιξη της κατάστασης της υγείας του».

Οι γνωματεύσεις των γιατρών δείχνουν ότι ειδικά η κατάσταση των ματιών χειροτερεύει συνεχώς. Ηδη, χάρη στην αναλγησία του ελληνικού κράτους, έχει χαθεί το ένα μάτι και πλέον βρίσκεται σε κίνδυνο και το άλλο. Αν δεν υπάρξει άμεσα νοσηλεία σε ειδικό νοσοκομειακό τμήμα, η κατάσταση θα γίνει ανεπίστρεπτη.

Η παραμονή ενός ανθρώπου με τα προβλήματα του Σάββα Ξηρού στη φυλακή συνιστά από μόνη της απάνθρωπη συμπεριφορά. Μόνο ως δείγμα εκδικητικότητας του ελληνικού κράτους προς έναν κρατούμενο «ειδικής φύσεως» μπορεί να εξηγηθεί.

Ο Σάββας Ξηρός πρέπει να αποφυλακιστεί.

Ως πρώτο βήμα, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτησή του για διακοπή έκτισης της ποινής, προκειμένου να νοσηλευτεί στο κρατικό νοσοκομείο που τον δέχεται.

Κάθε καθυστέρηση στην ικανοποίηση αυτού του αιτήματος θα ισοδυναμεί με τη συνέχιση ενός εγκλήματος.

Αθήνα, 30-11-2010